HPV

İnsan Papillomavirüsü HPV

İnsan Papillomavirüsü (HPV), cilt ve mukoz membranların epitel tümörlerine neden olan, zarfsız, çift sarmallı, dairesel DNA virüsüdür. Bilinen 200’den fazla HPV tipi bulunmaktadır ve bunların 80’den fazlasının genomu tamamen belirlenmiştir. HPV, genomik sekanslarındaki benzerliklere dayalı mevcut sınıflandırma sistemine göre genellikle üç klinik kategoriye ayrılır: anogenital veya mukozal, nongenital kutanöz ve epidermodysplasia verruciformis (EV).

Epidemiyoloji ve Bulaşma Yolları HPV enfeksiyonu dünya çapında en yaygın cinsel yolla bulaşan enfeksiyon (CYBE) olup, ABD’de de en sık görülen CYBE’dir. Her yıl yaklaşık 33.700 kanser vakası ABD’de HPV’den kaynaklanmaktadır. HPV çok bulaşıcıdır, cinsel yolla bulaşmada, HPV ye maruz kalan bireylerin yaklaşık üçte ikisi genital siğil geliştirir ve inkübasyon süresi 3 hafta ila 8 ay arasındadır.HPV dış ortama oldukça dayanıklıdır, siğil ve enfekte doku üzerindeki keratinize hücrelerin dökülmesi ile etrafa saçılır, dış ortamda, nemli/ ıslak zeminlerde ( havuz, sauna, banyo, jakuzi, halı, vb) ve soğuk ortamlarda aylarca canlı kalır ve bulaşır. HPV tek rezervuarı insandaır, hayvandan bulaşmaz.

HPV, doğrudan deri temasıyla yayılır ve derideki veya mukozal yüzeydeki bozulmalar yoluyla ciltteki bazal keratinositleri enfekte eder. Enfeksiyonun otoinokülasyonu (vücudun başka bir yerine bulaşması) da yaygındır. Cinsel yolla bulaşmanın yanı sıra, perinatal dönemde dikey veya yatay yayılım da (doğum sırasında anneden bebeğe) oral enfeksiyonlar ve solunum yolları papillomatozisi ile ilişkilidir. Çıplak ayakla temas gibi cinsel olmayan yollarla da bulaşma mümkün olabilir.

ABD’de 2013-2016 yılları arasında herhangi bir HPV enfeksiyonunun prevalansı 15-59 yaş grubunda genel olarak %40,0 olarak bildirilmiştir. Genital HPV enfeksiyonu insidansı genç, cinsel olarak aktif kadınlarda en yüksek düzeydedir. 15-24 yaş arası genç yetişkinler, her yıl yeni HPV enfeksiyonlarının yaklaşık yarısını oluşturur.

Klinik Belirtiler ve İlişkili Hastalıklar HPV enfeksiyonunun klinik belirtileri, etkilenen anatomik bölgeye ve viral genotipin belirli epidermal bölgelere olan tercihine göre değişir. Çoğu HPV enfeksiyonu latent (asemptomatik) olup, klinik olarak görünür enfeksiyonlar genellikle malignitelerden ziyade siğil olarak ortaya çıkar.

HPV ile ilişkili başlıca klinik durumlar şunlardır:

• Anogenital siğiller (kondiloma aküminata): Genellikle nemli yüzeylerde (perianal bölge, vajinal introitus, vajina, labia, vulva, penis şaftı) bulunur. Ağrısızdır ancak kaşıntı veya kanama ile seyredebilir. Çoğunlukla HPV tip 6 ve 11 tarafından meydana getirilir ve düşük onkojenik potansiyele sahiptirler.
• Servikal Hastalıklar: Düşük dereceli skuamöz intraepitelyal lezyon (LGSIL) ve yüksek dereceli skuamöz intraepitelyal lezyon (HGSIL) içerir. Servikal kanserin neredeyse tüm vakalarına HPV enfeksiyonu neden olur.
• Anal Kanser: Homoseksüel erkeklerde anal skuamöz hücreli karsinom (SCC) vakalarının yaklaşık %50’sinin anorektal siğil öyküsü vardır. Anal kanserlerin %90’ı HPV ile ilişkilidir.
• Nongenital Mukozal Hastalıklar: Oral siğiller, solunum yolu papillomları ve fokal epitelyal hiperplazi (Heck hastalığı) içerir. Laringeal, oral ve bazı akciğer kanserleriyle de ilişkilidir. Orofaringeal kanserlerin %70’i HPV ile ilişkilidir.
• Nongenital Kutanöz Hastalıklar: Yaygın kutanöz siğiller (verruca vulgaris), düz siğiller (verruca plana) ve Bowenoid papüloz içerir. Bu siğiller genellikle HPV tip 1, 2, 4, 27 veya 57 gibi tiplerden kaynaklanır.
• Epidermodysplasia Verruciformis (EV): Cilde özgü, genetik bir bozukluk olup, belirli HPV tiplerine karşı artan bir yatkınlık ile karakterizedir.

Risk Faktörleri HPV enfeksiyonu tek başına malign dönüşüme yol açmaz; tütün kullanımı, ultraviyole (UV) radyasyon, gebelik, folat eksikliği ve immünosupresyon gibi kofaktörler bu süreçte rol oynar. Cinsel aktivite, ilk cinsel ilişki yaşı ve yaşam boyu cinsel partner sayısı anogenital HPV enfeksiyonu ile doğrudan ilişkilidir. İmmünosupresif ilaçlar alan veya HIV enfeksiyonu gibi hücresel bağışıklıkta (CMI) kusurları olan hastalar HPV enfeksiyonlarına özellikle duyarlıdır ve tedaviye yanıtları zordur.

Patofizyoloji Papillomavirüsler, çift sarmallı dairesel DNA genomunu çevreleyen 72 kapsomerden oluşan ikosahedral simetriye sahip zarfsız virüslerdir. Genomları üç ana fonksiyonel bölgeye ayrılır:

• hücresel transformasyonla ilişkili altı yapısal olmayan geni kodlayan Erken (E) bölgesi,
• kapsidi oluşturan iki yapısal proteini (L1 ve L2) kodlayan Geç (L) bölgesi
• ve replikasyon ile gen fonksiyonunu düzenleyen kodlamayan Uzun Kontrol Bölgesi.

HPV, bazal keratinositleri enfekte eder ve bu konumda virüs, düşük kopya sayılarında dairesel bir episom olarak latent kalır. Enfekte hücreler farklılaştıkça ve yüzeye göç ettikçe, virüs replikasyon ve olgunlaşma geçirir. Virüs partikülleri, deskuame olan hücreler dejenere olduğunda saçılıp etrafa salınır.

Yüksek riskli HPV tiplerinden (özellikle HPV 16 ve 18) gelen E6 ve E7 viral proteinleri, konak tümör baskılayıcı proteinleri p53 ve Rb’yi inaktive ederek düzensiz konak hücre proliferasyonuna ve malign dönüşüme yol açabilir. Benign lezyonlarda viral genom, konak hücre çekirdeğinden ayrı dairesel episomal DNA olarak bulunurken, malign lezyonlarda yüksek riskli tipler genellikle genomlarını konak hücre DNA’sına entegre eder.

Tanı Yöntemleri Çoğu kutanöz ve dış genital siğilin tanısı genellikle klinik muayene, asetik asit uygulaması ve biyopsi ile konulabilir. Genital intraepitelyal neoplazi vakalarında, hastalığın yaygınlığını değerlendirmek için dikkatli muayene ve kolposkopi önemlidir.

Laboratuvar testleri şunları içerebilir:

• Servikal sitolojik test (Pap testi): Servikal neoplazi taraması için kullanılır.
• HPV DNA testi: HPV’yi ve servikal intraepitelyal neoplazinin tedavi sonrası takibini tespit etmek için kullanılır.
• Asetik asit testi: Şüpheli servikal lezyonları incelemek için kolposkopi ile birlikte kullanılabilir, ancak rutin tarama için önerilmez.
• Doku biyopsisi: Tanıyı doğrulamak için belirli senaryolarda gerekebilir (örn., vulvar displazi öyküsü olan kadınlar, postmenopozal kadınlar, tıbbi tedavinin başarısız olduğu durumlar, tanıdan klinik şüphe duyulan durumlar).
• Histolojik bulgular: Tanı için koilositler (perinükleer açıklık, piknotik çekirdek ve üzümsü görünüm ile karakterize hücreler) gibi belirteçler kullanışlıdır.

Tedavi ve Yönetim

HPV hastalığını tedavi etmek için kullanılan tüm topikal ilaçlar, mukozal yüzeylere uygulanmamalı ve displastik lezyonları, skuamöz hücreli karsinomu, verrüköz karsinomu veya Bowenoid papülozu tedavi etmek için uygun değildir. Tedavi seçenekleri iki ana kategoriye ayrılır:

1. İmmün yanıt düzenleyiciler: İmikimod ve interferon alfa gibi, genellikle dış anogenital siğillerin tedavisinde kullanılır.
2. Sitotoksik ajanlar: Podofiloks, podofilin, 5-florourasil (5-FU) gibi antiproliferatif ilaçlar ve salisilik asit, trikloroasetik asit (TCA), bikloroasetik asit (BCA) gibi kemodestrüktif veya keratolitik ajanlar; ikincisi nongenital kutanöz siğiller için önerilir. Sinekateşin merhem (Sinecatechins) de bir tedavi seçeneğidir.

Büyük sayıda siğil, geniş etkilenen alanlar veya tedaviye dirençli vakalar için cerrahi müdahaleler düşünülür. Fiziksel koter veya eksizyon, genellikle tıbbi tedaviden daha etkilidir. Birincil cerrahi seçenekler arasında kriyocerrahi, elektrocerrrahi (elektrodesikasyon veya Loop elektrosurgikal eksizyon prosedürü [LEEP]), veya neşter, makas veya küret ile basit cerrahi eksizyon bulunur. Alternatif cerrahi prosedürler arasında karbondioksit lazer ablasyonu, Kavitron Ultrasonik Cerrahi Aspirasyon (CUSA) ve Mohs cerrahisi yer alır. Servikal displazinin tedavisi için kriyo-terapi, LEEP veya Cold Knife Cone  eksizyonu (CKC) kullanılabilir.

Önleme

HPV enfeksiyonunu önlemek için aşılar mevcuttur ve önerilen aşılama programları belirlenmiştir.

• Aşılama: 9-valent (Gardasil 9) HPV aşısı, hem erkeklerde hem de kadınlarda belirli kanserli lezyonları önlemek için mevcuttur. Bu aşı, HPV tip 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 ve 58’e karşı koruma sağlar. HPV aşısının en etkili olduğu dönem, cinsel aktivite başlamadan önce, 11-12 yaşlarıdır (en erken 9 yaş). 15 yaşından önce aşılanan immünkompetan bireyler için iki doz, 15-26 yaş arası bireyler ve her yaştan immünkompromise bireyler için üç doz önerilir. Aşılamanın, kadınlarda aşı tipindeki HPV prevalansını, anogenital siğilleri ve prekanseröz servikal lezyonları azalttığı gösterilmiştir.
• Güvenli Cinsel İlişki: Çoklu cinsel partnerlerden kaçınmak, ilk cinsel ilişki yaşını ertelemek ve sürekli kondom kullanmak HPV enfeksiyonu riskini azaltır. Ancak kondomlar, virüsün deriden deriye temasla bulaşabilmesi nedeniyle tam koruma sağlamaz.
• Eğitim: Hastaların, cinsel yolla bulaşan diğer enfeksiyonlar açısından taranması ve cinsel partnerlerin de değerlendirilmesi önemlidir. Sigara ve alkol kullanımının bırakılması, HPV’nin kalıcılığı ve HPV ile ilişkili malignitelerin gelişme riskini azaltır.

Prognoz HPV enfeksiyonunun prognozu genellikle iyidir ve çoğu genital siğil vakası tedavi edilebilir. Genital siğiller kendiliğinden gerileyebilir, değişmeden kalabilir veya büyüyebilir. Nongenetital kutanöz siğillerin yaklaşık üçte ikisi 2 yıl içinde kendiliğinden geriler. HPV enfeksiyonu vulvar displazi, servikal displazi ve servikal karsinoma yol açabilir. İmmünosuprese hastalar, özellikle vulva, vajina veya serviks displazisi veya kanseri geliştirme riski altındadır. HPV enfeksiyonu olan hastaların %5-20’sinde gonore ve/veya klamidya gibi başka cinsel yolla bulaşan hastalıklar da bulunabilir.

HPV Hakkında Çoktan Seçmeli Test

Cevap Anahtarı ve Detaylı Açıklamalar

1. D) DNA virüsü, zarfsız
   • Açıklama: Kaynaklar, HPV’nin zarfsız (nonenveloped), çift sarmallı (double-stranded), dairesel (circular) DNA virüsü olduğunu açıkça belirtir.
2. C) Kan transfüzyonu
   • Açıklama: HPV cilt-ilişkili temas yoluyla yayılır ve kan yoluyla bulaşma değildir. Doğrudan deri teması, cinsel temas ve perinatal geçiş bilinen bulaşma yollarıdır.
3. B) Human Papillomavirüs (HPV)
   • Açıklama: Servikal kanserin neredeyse tüm vakalarına HPV enfeksiyonunun neden olduğu belirtilmiştir.
4. B) HPV 6 ve 11
   • Açıklama: HPV tip 6 ve 11, genellikle düşük riskli olarak sınıflandırılır ve kondilomlara (anogenital siğiller) ve düşük dereceli prekanseröz lezyonlara neden olurlar.
5. A) p53 ve Rb
   • Açıklama: Yüksek riskli serotiplerden gelen HPV proteinleri E6 ve E7’nin, konak tümör baskılayıcı proteinleri p53 ve Rb’yi inaktive ettiği ve bunun hücresel proliferasyonda düzensizliğe ve malign dönüşüme yol açtığı belirtilmiştir.
6. C) Genellikle ağrılı olma
   • Açıklama: Anogenital siğiller genellikle ağrılı değildir, ancak kaşıntı veya kanama ile ilişkili olabilir. Diğer seçenekler (perianal bölge, vajina, labia, vulvada yerleşim) klinik belirtiler arasındadır.
7. C) Papanicolaou (Pap) testi
   • Açıklama: Servikal neoplazi taraması için servikal sitolojik test (Papanicolaou (Pap) testi) önerilmektedir.
8. B) HPV’nin tespiti ve servikal intraepitelyal neoplazinin tedavi sonrası takibi
   • Açıklama: HPV DNA testi (örn. Hybrid Capture II veya PCR testi), HPV’yi tespit etmek ve servikal intraepitelyal neoplazinin tedavi sonrası takibi için kullanılır.
9. B) Tütün kullanımı
   • Açıklama: Tütün kullanımı, ultraviyole radyasyon, gebelik, folat eksikliği ve immünosupresyon gibi kofaktörlerin, özellikle anogenital-mukozal kategoride malign dönüşüm sürecinde rol oynadığı belirtilmiştir.
10. B) 11-12 yaş
    • Açıklama: HPV aşısının en etkili olduğu dönem, cinsel aktivite başlamadan önce, 11 veya 12 yaşlarıdır. En erken 9 yaşında uygulanabilir.
11. C) %40.0
    • Açıklama: Lewis ve ark. tarafından bildirilen verilere göre, ABD’de 2013-2016 yılları arasında 15-59 yaş grubunda herhangi bir HPV enfeksiyonu prevalansı genel olarak %40.0 idi.
12. C) Dairesel episomal DNA
    • Açıklama: HPV, bazal keratinositleri enfekte ettikten sonra, virüs düşük kopya sayılarında dairesel bir episom olarak latent kalır. Benign lezyonlarda viral genom dairesel episomal DNA olarak bulunur.
13. C) Keratinize tabaka (yüksek derecede farklılaşmış keratinositler)
    • Açıklama: Epidermal hücreler farklılaştıkça ve yüzeye göç ettikçe, virüs replikasyon ve olgunlaşma geçirir. Keratinize tabakada virüs yüksek kopya sayılarında bulunur ve dökülen hücrelerle birlikte yayılır. Virüs partikülleri yalnızca yüksek derecede farklılaşmış keratinositlerde üretilir.
14. C) İmikimod
    • Açıklama: İmikimod, immün yanıt düzenleyiciler kategorisine giren ve dış anogenital siğillerin tedavisinde kullanılan bir ilaçtır. Diğerleri sitotoksik veya kemodestrüktif/keratolitik ajanlardır.
15. B) Hücresel bağışıklıkta (CMI) kusurları olduğu için
    • Açıklama: Hücresel bağışıklık (CMI) siğil regresyonunda önemli bir rol oynar; CMI eksikliği olan hastalar HPV enfeksiyonuna özellikle duyarlıdır ve tedavisi zordur.
16. C) Kondilomlar ve düşük dereceli prekanseröz lezyonlar
    • Açıklama: HPV tip 6 ve 11 gibi düşük riskli tipler, düşük onkojenik potansiyelleri nedeniyle genellikle kondilomlara ve düşük dereceli prekanseröz lezyonlara neden olurlar.
17. B) Geç (L) bölgesi
    • Açıklama: HPV genomunun Geç (L) bölgesi, kapsidi oluşturan iki yapısal protein olan L1 ve L2’yi kodlar.
18. B) Perinükleer açıklık (halo) ve piknotik çekirdek ile karakterize koilositoz
    • Açıklama: Perinükleer açıklık (halo), piknotik çekirdek ve üzümsü görünüm ile karakterize koilositoz, üretken papillomavirüs enfeksiyonunun belirleyici bir özelliğidir.
19. C) İnterferon alfa
    • Açıklama: İnterferon alfa, immün yanıt düzenleyicidir. Podofilin, 5-fluorourasil (5-FU) ve trikloroasetik asit (TCA) ise sitotoksik veya kemodestrüktif/keratolitik ajanlardır.
20. C) HPV enfeksiyonuna karşı profilaktik (önleyici) etki gösterir
    • Açıklama: HPV aşıları profilaktiktir ve mevcut hastalığı tedavi etmez veya ilerlemesini önlemez.
21. B) Başlangıcın geciktirilmesi ve sonraki taramalar arasındaki aralıkların uzatılması
    • Açıklama: Servikal sitolojik test (Pap testi) için mevcut kılavuzlar, başlangıcın geciktirilmesini ve sonraki taramalar arasındaki aralıkların uzatılmasını önermektedir.
22. C) Ortalama başlangıç yaşı 6 yıldır ve dördüncü dekatta malign dönüşüm riski vardır
    • Açıklama: Epidermodysplasia verruciformis’in (EV) ortalama başlangıç yaşı 6 yıldır. Dördüncü on yıldan itibaren, lezyonlar invaziv skuamöz hücreli karsinomaya dönüşebilir.
23. C) 2 yıl içinde
    • Açıklama: Düşük veya yüksek riskli HPV enfeksiyonu olan bireylerin %90’ında, bağışıklık sistemi virüsü iki yıl içinde temizler.
24. A) Heck hastalığı (Fokal epitelyal hiperplazi)
    • Açıklama: Oral siğiller, solunum yolu papillomları ve fokal epitelyal hiperplazi (Heck hastalığı) nongenital mukozal hastalıklar arasında HPV ile ilişkilidir.
25. B) Hücrelerin dejenere olması ve dökülmesiyle (non-sitilitik olarak)
    • Açıklama: HPV enfeksiyonları non-sitotiktir; bunun yerine, virüs partikülleri dökülen hücreler dejenere olduğunda salınır.
26. C) %60
    • Açıklama: Genital siğillerin yaklaşık %60’ında kendiliğinden gerileme görülür.
27. D) %90
    • Açıklama: Anal kanserlerin %90’ının HPV ile ilişkili olduğu belirtilmiştir.
28. B) Yüksek riskli HPV tipleri (örn. 16, 18)
    • Açıklama: Malign lezyonlarda, yüksek riskli tiplerin (örn. HPV 16 ve 18) genomlarını konak hücre DNA’sına entegre etmesi, malign dönüşümde önemli bir olaydır.
29. B) Siğiller tedavi edilene kadar cinsel temastan kaçınmaları
    • Açıklama: Cinsel partnerin görünür genital siğilleri varsa, tedavi tamamlanana kadar cinsel temastan kaçınılması tavsiye edilir.
30. C) Asetik asit testi
    • Açıklama: Asetik asit testi, şüpheli servikal lezyonları incelemek için kolposkopi ile birlikte kullanılabilir, ancak rutin tarama için önerilmez.
31. C) Düzenli kondom kullanımı
    • Açıklama: Düzenli kondom kullanımı risk faktörü değil, HPV enfeksiyonu riskini azaltan bir önleme yöntemidir. Diğer seçenekler risk faktörleridir.
32. C) Vajinal ve anal karsinom
    • Açıklama: Servikste yüksek dereceli skuamöz intraepitelyal lezyon (HGSIL) veya invaziv skuamöz hücreli karsinom (SCC) öyküsü olan kadınlar, vajinal ve anal karsinom gibi diğer anogenital mukozal dokularda invaziv kanser geliştirme riski altındadır.
33. B) Kapsid oluşumu
    • Açıklama: Kapsid oluşumu Geç (L) bölge proteinleri (L1 ve L2) tarafından kodlanır. Erken (E) bölge genleri hücresel transformasyon, replikasyon ve gen fonksiyonunun düzenlenmesiyle ilişkilidir.
34. D) %42.5
    • Açıklama: Hariri ve ark. tarafından yapılan bir çalışmada, ABD’de 2003-2006 yılları arasında 14-59 yaş arası kadınlarda genital HPV’nin %42.5 oranında bulunduğu belirtilmiştir.
35. B) 5 yıldan uzun süreli kullanım riski artırır
    • Açıklama: 5 yıldan uzun süre oral kontraseptif kullanan kadınlarda servikal karsinom geliştirme riski artmaktadır.
36. D) Topikal imikimod
    • Açıklama: Topikal imikimod, immün yanıt düzenleyici bir ilaçtır. Kriyocerrahi, elektrocerrrahi ve lazer ablasyonu cerrahi ablasyon yöntemleridir.
37. C) Genetik materyallerinin moleküler benzerliği
    • Açıklama: Virüsler, genetik materyallerinin moleküler benzerliğine göre sınıflandırılır ve genotip numaraları atanır.
38. B) Perinükleer açıklık (halo) ve piknotik çekirdek
    • Açıklama: Koilositoz, perinükleer açıklık (halo), piknotik çekirdek ve üzümsü görünüm ile karakterizedir ve üretken papillomavirüs enfeksiyonunun belirleyici bir özelliğidir.
39. B) Hayır, servikal kanser gelişimi üzerinde etkisi yoktur
    • Açıklama: Genital lezyonların tedavisi, servikal kanser gelişimini etkilemez.
40. C) Aşıya karşı bilinen alerji veya mevcut gebelik
    • Açıklama: HPV aşısının tek kontrendikasyonları aşıya karşı bilinen alerji ve mevcut gebeliktir.
41. B) 340.000 vaka
    • Açıklama: Blue Cross/Blue Shield Health Plans’tan alınan verilere göre, 2004 yılında ulusal düzeyde tahmini 340.000 genital siğil vakası olduğu belirtilmiştir.
42. C) 570.000
    • Açıklama: Dünya Sağlık Örgütü (WHO), 2018 yılında dünya genelinde 570.000 yeni servikal kanser vakası meydana geldiğini tahmin etmektedir.
43. B) 1’den 3’e
    • Açıklama: Servikal intraepitelyal neoplazi (CIN) histolojik olarak epitel tutulumunun derecesine göre 1’den 3’e kadar derecelendirilir, burada 3 en şiddetli displaziyi temsil eder.
44. B) Güçlü karsinojenlerin servikal mukusta bulunması ve malign dönüşüme katkıda bulunması nedeniyle
    • Açıklama: Sigara içen kadınların servikal mukusunda ölçülebilir miktarda güçlü karsinojenler ve sigara dumanından gelen bileşikler tespit edilmiştir. Bu ajanların, tütün kullananlarda gözlenen HPV malign dönüşüm prevalansındaki artışa katkıda bulunması muhtemeldir.
45. A) Evet, ölen hücrelerden salınır
    • Açıklama: HPV enfeksiyonları non-sitotiktir; viral partiküller, deskuame olan (dökülen) hücreler dejenere olduğunda salınır.
46. B) 8000 baz çifti
    • Açıklama: Papillomavirüsler, yaklaşık 8000 baz çifti uzunluğunda çift sarmallı dairesel DNA genomuna sahiptir.
47. C) 5.6
    • Açıklama: Yüksek dereceli skuamöz intraepitelyal lezyon (HGSIL) veya invaziv skuamöz hücreli karsinom (SCC) öyküsü olan kadınlarda vajinal karsinom için göreceli risk 5.6’dır.
48. B) Daha farklılaşmış hücreler
    • Açıklama: Papillomavirüslerin iki replikasyon modu olduğu düşünülmektedir: bazal hücrelerde episomal genomun kararlı replikasyonu ve daha farklılaşmış hücrelerde progeny virüs üreten runaway (vegetative) replikasyon.
49. B) Anal kanser
    • Açıklama: 9-valent HPV aşısının erkeklerde anal kanser, genital siğiller ve anal intraepitelyal neoplazi (AIN) dereceleri 1, 2 ve 3’ün önlenmesi için endikasyonları bulunmaktadır. Ayrıca baş ve boyun kanserlerinin önlenmesi için de onay almıştır.
50. B) Virüs, görünür siğiller olmasa bile semen içinde bulunabilir ve ciltten cilde temasla bulaşır
    • Açıklama: Hastalara, HPV’nin ciltten cilde temas yoluyla bulaştığı ve virüsün görünür siğiller olmasa bile semen içinde bulunabileceği bilgisi verilmelidir. Bu nedenle kondomlar kısmi koruma sağlar, ancak tam koruma sağlamaz.

Cevap Anahtarı:

1. D
2. C
3. B
4. B
5. A
6. C
7. C
8. B
9. B
10. B
11. C
12. C
13. C
14. C
15. B
16. C
17. B
18. B
19. C
20. C
21. B
22. C
23. C
24. A
25. B
26. C
27. D
28. B
29. B
30. C
31. C
32. C
33. B
34. D
35. B
36. D
37. C
38. B
39. B
40. C
41. B
42. C
43. B
44. B
45. A
46. B
47. C
48. B
49. B
50. B

Kaynaklar :

Luria L, Cardoza-Favarato G. Human Papillomavirus. [Updated 2023 Jan 16]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2025 Jan-. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK448132/

https://emedicine.medscape.com/article/219110-overview